Elk jaar organiseren de 3e jaars fotografie studenten van KABK in Den Haag een expositie. Alle studenten maken eigen weg werk aan de hand van één gegeven thema. Dit jaar was dat het thema Schoonheid.
Elke student presenteert zijn werk d.m.v. een boek, een wandpresentatie en een film of interactieve presentatie, ik maakte een film.
Ons Genoegen, fanfares in de lage landen.
“Geef me een kind tot zijn zevende jaar, dan geef ik u de mens” - Francis Xavier. Dit Jezuïtische motto staat centraal in The Up Series, een documentaire die ik tegen kwam in het onderzoek tijdens het maken van dit werk.
Het besef dat tijdens het opgroeien van een kind de directe sociale omgeving zo’n immense invloed heeft op zijn verdere leven, is overweldigend. Dat in deze onderbewuste levensfase alle waarden worden gevormd die een rol spelen bij latere sociale integratie, vind ik overweldigend. Dit is een interessant gegeven wanneer je een scherpere blik werpt op de hedendaagse sociale verwarring.
Ondanks het feit dat velen van ons zijn opgegroeid in een stabiele sociale omgeving, lijken we verdwaald. We leven al decennia in economische oneindigheid, mediadoctrines en onderwijsvernieuwingen.
De vraag is in welke hoedanigheid zich dat manifesteert in sociale integratie en maatschappelijk functioneren. Nu we het dak van het individualisme bereikt lijken te hebben, zijn we zoekende. Hoe gaan we om met gemeenschapszin en saamhorigheid? En hoe vinden we zingeving in een wereld die tot nu toe volledig maakbaar leek te zijn?
De zoektocht naar zingeving, doelstelling, verbondenheid en sociale integratie staan centraal in dit werk. Ik vond orde als de drill voor gemeenschapszin, waar trots en saamhorigheid hun vorm vinden in ijdelheid.
